كتاب اول – دراقرار
باب اول – درشرايط اقرار
ماده ۱۲۵۹ – اقراعبارت ازاخباربه حقي است براي غيربرضررخود.
ماده ۱۲۶۰ – اقراواقع مي شودبهرلفظي كه دلالت برآن نمايد.
ماده ۱۲۶۱ – اشاره شخص لال كه صريحاحاكي ازاقرارباشدصحيح است .
ماده ۱۲۶۲ – اقراركننده بايدبالغ وعاقل وقاصدومختارباشدبنابراين اقراصغيرومجنون درحال ديوانگي وغيرقاصدومكره موثرنيست .
ماده ۱۲۶۳ – اقرارسفيه درامورمالي موثرنيست .
ماده ۱۲۶۴ – اقرارمفلس وورشكسته نسبت به اموال خودبرضررديان نافذ نيست .
ماده ۱۲۶۵ – اقرارمدعي افلاس وورشكستگي درامورراجعه به اموال خودبه ملاحظه حفظ حقوق ديگران منشاءاثرنمي شودتاافلاس ياعدم افلاس اومعين گردد.
ماده ۱۲۶۶ – درمقرله اهليت شرط نيست ليكن برحسب قانون بايد بتواندداراي آنچه كه بنفع اواقرارشده است بشود.
ماده ۱۲۶۷ – اقراربنفع متوفي درباره ورثه اوموثرخواهدبود.
ماده ۱۲۶۸ – اقرارمعلق موثرنيست .
ماده ۱۲۶۹ – اقراربه امري كه عقلاياعادتاممكن نباشدويابرحسب قانون صحيح نيست اثري ندارد.
ماده ۱۲۷۰ – اقراربراي حمل درصورتي موثراست كه زنده متولدشود.
ماده ۱۲۷۱ – مقرله اگربكلي مجهول باشداقراراثري نداردواگر في الجمله معلوم باشدمثل اقراربراي يكي ازدونفرمعين صحيح است .
ماده ۱۲۷۲ – درصحت اقرارتصديق مقرله شرط نيست ليكن اگرمفاداقرار راتكذيب كنداقرارمزبوردرحق اواثري نخواهدداشت .
ماده ۱۲۷۳ – اقراربه نسب درصورتي صحيح است كه اولاتحقق نسب برحسب عادت وقانون ممكن باشدثانياكسي كه به نسب اواقرارشده تصديق كندمگردر موردصغيري كه اقراربرفرزندي اوشده بشرط آنكه منازعي دربين نباشد.
ماده ۱۲۷۴ – اختلاف مقرومقرله درسبب اقرارمانع صحت اقرارنيست .
باب دوم – درآثاراقرار
ماده ۱۲۷۵ – هركس اقراربحقي براي غيركندملزم باقرارخودخواهدبود.
ماده ۱۲۷۶ – اگركذب اقرارنزدحاكم ثابت شودآن اقراراثري نخواهد داشت .
ماده ۱۲۷۷ – انكاربعدازاقرارمسموع نيست ليكن اگرمقرادعاكند اقراراوفاسديامبني براشتباه ياغلط بوده شنيده مي شودوهمچنين است در صورتي كه براي اقرارخودعذري ذكركندكه قابل قبول باشدمثل اينكه بگويد اقراربه گرفتن وجه درمقابل سندياحواله بوده كه وصول نشده ليكن دعاوي مذكوره مادامي كه اثبات نشده مضربه اقرارنيست .
ماده ۱۲۷۸ – اقرارهركس فقط نسبت بخودآن شخص وقائم مقام اونافذ است ودرحق ديگري نافذنيست مگردرموردي كه قانون آن راملزم قرارداده باشد
ماده ۱۲۷۹ – اقرارشفاهي واقع درخارج ازمحكمه رادرصورتي مي توان به شهادت اثبات كردكه اصل دعوي به شهادت شهودقابل اثبات باشدوياادله و قرائني بروقوع اقرارموجودباشد.
ماده ۱۲۸۰ – اقراركتبي درحكم اقرارشفاهي است .
ماده ۱۲۸۱ – قيددين دردفترتجاربه منزله اقراركتبي است .
ماده ۱۲۸۲ – اگرموضوع اقراردرمحكمه مقيدبه قيدياوصفي باشدمقرله نمي تواندآن راتجزيه كرده ازقسمتي ازآن كه بنفع اواست برضررمقراستفاده نمايدوازجزءديگرآن صرفنظركند.
ماده ۱۲۸۳ – اگراقرارداراي دوجزءمختلف الاثرباشدكه ارتباط تامي بايكديگرداشته باشندمثل اينكه مدعي عليه اقراربه اخذوجه ازمدعي نموده و مدعي ردشودمطابق ماده ۱۱۳۴اقدام خواهدشد.