فصل دوم – درتحقق ارث
ماده ۸۶۷ – ارث بموت حقيقي يابه موت فرضي مورث تحقق پيدامي كند.
ماده ۸۶۸ – مالكيت ورثه نسبت به تركه متوفي مستقرنمي شود مگر پس از اداء حقوق و ديوني كه به تركه ميت تعلق گرفته .
ماده ۸۶۹ – حقوق و ديوني كه به تركه ميت تعلق مي گيرد و بايد قبل از تقسيم آن اداء شود از قرار ذيل است :
۱)قيمت كفن ميت وحقوقي كه متعلق به اعيان تركه مثل عيني كه متعلق رهن است .
۲)ديون و واجبات مالي متوفي .
۳)وصاياي ميت تا ثلث تركه بدون اجازه ورثه و زياده بر ثلث با اجازه آنها.
ماده ۸۷۰ – حقوق مزبوره درماده قبل بايد به ترتيبي كه در ماده مزبور مقرر است تاديه شودومابقي اگرباشدبين وراث تقسيم گردد.
ماده ۸۷۱ – هرگاه ورثه نسبت به اعيان تركه معاملاتي نمايند مادام كه ديون متوفي تاديه نشده است معاملات مزبوره نافذ نبوده و ديان مي توانند آن رابرهم زنند.
ماده ۸۷۲ – اموال غايب مفقودالاثر تقسيم نمي شود مگر بعد از ثبوت فوت او يا انقضاء مدتي كه عادتا چنين شخصي زنده نمي ماند.
ماده ۸۷۳ – اگر تاريخ فوت اشخاصي كه از يكديگر ارث مي برند مجهول و تقدم و تاخر هيچيك معلوم نباشد اشخاص مزبور از يكديگر ارث نمي برند مگر آنكه موت به سبب غرق يا هدم واقع شود كه در اين صورت از يكديگر ارث مي برند.
ماده ۸۷۴ – اگر اشخاصي كه بين آنها توارث باشد بميرند و تاريخ فوت يكي از آنها معلوم و ديگري ازحيث تقدم و تاخر مجهول باشد فقط آنكه تاريخ فوتش مجهول است از آن ديگري ارث مي برد.