فصل نوزدهم – درهبه
ماده ۷۹۵ – هبه عقدي است كه به موجب آن يك نفرمالي رامجانابه كس ديگري تمليك مي كندتمليك كننده واهب طرف ديگررامتهب ،مالي راكه مورد هبه است عين موهوبه مي گويند.
ماده ۷۹۶ – واهب بايدبراي معامله وتصرف درمال خوداهليت داشته باشد.
ماده ۷۹۷ – واهب بايدمالك مالي باشدكه هبه مي كند.
ماده ۷۹۸ – هبه واقع نمي شودمگرباقبول وقبض متهب اعم ازاينكه مباشر قبض خودمتهب باشدياوكيل اووقبض بدون اذن واهب اثري ندارد.
ماده ۷۹۹ – درهبه به صغيريامجنون ياسفيه قبض ولي معتبراست .
ماده ۸۰۰ – درصورتي كه عين موهونه دريدمتهب باشدمحتاج به قبض نيست
ماده ۸۰۱ – هبه ممكن است معوض باشدوبنابراين واهب مي تواندشرط كندكه متهب مالي رابه اوهبه كندياعمل مشروعي رامجانابجاآورد.
ماده ۸۰۲ – اگرقبل ازقبض واهب يامتهب فوت كندهبه باطل مي شود.
ماده ۸۰۳ – بعدازقبض نيزواهب مي تواندبابقاع عين موهوبه ازهبه رجوع مگردرمواردذيل –
۱)درصورتي كه متهب پدريامادريااولادواهب باشد.
۲)درصورتي كه هبه معوض بوده وعوض هم داده شده باشد.
۳)درصورتي كه عين موهوبه ازملكيت متهب خارج شده يامتعلق حق غير واقع شودخواه قهرامثل اينكه متهب به واسطه فلس محجورشودخواه اختيارا مثل اينكه عين موهوبه به رهن داده شود.
۴)درصورتي كه درعين موهوبه تغييري حاصل شود.
ماده ۸۰۴ – درصورت رجوع واهب نماآت عين موهوبه اگرمتصل باشدمال واهب واگرمنفصل باشدمال متهب خواهدبود.
ماده ۸۰۵ – بعدازفوت واهب يامتهب رجوع ممكن نيست .
ماده ۸۰۶ – هرگاه داين طلب خودرابه مديون ببخشدحق رجوع ندارد.
ماده ۸۰۷ – اگركسي مالي رابعنوان صدقه به ديگري بدهدحق رجوع ندارد.