احکام به مجموعه دستورالعمل‌هایی گفته می‌شود که یک دین برای پیروان خود وضع می‌کند.

قوانین و مقررات شارع برای مکلفان را اَحکام گویند.

تعریف


اَحکام، جمع حکم، و در لغت به معنای منع است، و منظور از آن، اثبات امری برای امر دیگر و یا نفی امری از امر دیگر است؛ بنابراین، به قوانین و مقرراتی که شارع برای مکلفان به رسمیت شناخته است، احکام می‌گویند، چه به طور مستقیم از جانب شارع صادر شده باشد چه به واسطه عقل و یا عرف دریافت شده باشد، و چه ناظر به مسائل اعتقادی یا اخلاقی باشد، و چه مربوط به افعال مکلفان. [۱] [۲] [۳] [۴] [۵]

احکام اسلام


به قوانین اسلامی شریعت گفته می‌شود و فلسفه حقوقی اسلام را فقه می‌گویند و منابع فقهی را قرآن، سنت، اجماع و عقل تشکیل می‌دهد، [۶] اما اهل تسنن منابع فقهی را قرآن،سنت، حدیث، صحابه و تابعین می‌دانند.

پانویس

 
۱. ↑ الوجیز فی اصول الفقه، زحیلی، وهبه، ص۱۱۹.
۲. ↑ فرهنگ معارف اسلامی، سجادی، جعفر، ج۱، ص۹۵.
۳. ↑ منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، جزایری، محمدجعفر، ج۴، ص (۲۲۳-۲۲۲).    
۴. ↑ کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص (۱۸۰-۱۷۹).
۵. ↑ کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۳۱۳.
۶. ↑ آشنایی با ابواب فقه    



منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۰۱، برگرفته از مقاله «احکام